ส า ว น้ อ ย สุ ด ส ย อ ง !!

วันนี้จะมาขอบ่นความขี้ลืมเป็นคนแก่ของตัวเองหน่อยนะคะ
อันที่จริงแล้วนั้น มันไม่ใช่เรื่องที่น่าลืมอะไรเลย...ให้ตายสิ แต่อีกิ๊กลืมค่ะ !!

วันที่ 9 มิถุนายน คือวันเปิดเทอม ขึ้น ปวส. เปลี่ยนชุดใหม่ เป็นชุดแบบมหาลัย
ยังค่ะ่ยัง...ชุดยังไม่ได้ซื้อค่ะ จะไปซื้อพร้อมเพื่อนสาว พรุ่งนี้ แต่ทว่า วันนี้
ไปจ่ายค่าเทอม ซื้อหนังสือ สมุด และ ที่สำคัญ ซื้อกระดุม เข็ม เข็มขัด....

ของมันสำคัญมาก ๆ เพราะว่าเราต้องใช้กับเสื้อเปล่า ที่ซื้อมา..
ควาามเป็นจริง มันควรจะจดใช่มั้ยคะ แต่คิดว่าจะไม่ลืมไง (เพราะคิดว่าจะไม่ลืมนี่แหละ เห็นมั้ยยย)

และของที่จะซื้อมันน้อยด้วย ต้องขอพูดว่า...ขอตบอิเจ๊คนขายปากกว้างหน่อย
อิเจ๊คนนี้รู้จักกันค่ะ แทนที่มันจะเตือนมีมั้ย...(แน่สิมันไม่ใช่แม่ตรูนี่หว่า)ไม่เตือนไม่พอ ชวนคุย ล้งเล้งๆ ไอ้เราก็พอได้หนังสือเสร็จ ก็นึกว่าเชี่ย...กุลืมไรรึป่าววะ...กุลืมไรมั้ยนะ มองซ้ายมองขวา

งืม งำ ...ครบแล้วแหละ เดินออกจาก ร.ร. ขึ้นรถเมลล์ จะถึงบ้านแล้ว.....

ด๋อยเอ๊ยยย !!! กุลืมซื้อเข็มขัด กับ กระดุม 

พรุ่งนี้ก็แวะไปได้ แต่มันรู้สึกว่าความจำตัวเองชักไม่เข้าท่าแล้ว
เดี๋ยวนี้ทำอะไรแป๊ปเดียว เผลอไปอีก 10 นาที ลืมไปแล้วว่าทำอะไร
ทำไมเป็นอย่างนี้เนี่ย นึกแล้วก็แค้นใจอิเจ๊...ฮึ่ยๆๆ ที่คนอื่นเห็นถามจัง
ขาดนู้นมั้ยขาดนี่มั้ย...เด็กปีหนึ่งเฟรชชี่ เอาใจแทบหมอบกราบ

แล้วกรูววล่ะ !!

ฮึกๆ...ช่างเต๊อะ ความผิดตัวเองแท้ๆ ดันไปโยนขี้ให้คนอื่น (ฮา) 

ว่าแต่ทำไมวันนี้ อากาศมันร้อนอัปปรีย์แบบนี้วะเนี่ย.. ร้อนจนจะเป็นบ้าแล้ว

เอวังด้วยประกาศละฉะนี้แล..... 

ปอลอ.ช่วงนี้กำลังบ้าพลังมาก อัพบล๊อคบ่อยขอบคุณทุกท่านที่แวะเวียนเข้ามาอ่านกัน

เราไม่คิดค่าเข้าชมแต่อย่างใด ห้ามให้อาหารคนเขียน ห้ามเอาไม้แหย่ ห้ามถ่ายรูป

ขอบคุณที่ปฏิบัติตาม ดื่มน้ำเยอะๆ ผิวจะได้สวยเหมือนไอ้ตัวนี้ >>